Gromada żądała również uprawnień do zbierania gałęzi, strąconych przez grabie lub inne narzędzia robocze. Powołali oni świadków, którzy zeznali, że mieszkańcy z tego prawa korzystali. Prawo to miało jednak charakter zwyczajowy i nie było dokumentowane, dlatego zezwolenie to nie zostało zatwierdzone. Komisja Krajowa wydała orzeczenie, że mieszkańcom przysługują takie prawa jak dotychczas. Jednakże nie każdemu miały one przysługiwać. Rada "nie przyznała prawa 17 chałupnikom, którzy po roku 1829 osiedlili się na gromadzkim nawsiu i od tego czasu do 1848 roku korzystali z prawa zbiórki w dworskim lesie. Komisja odrzuciła wniosek pełnomocników gminy w tej sprawie, tłumacząc, iż prawo do zbiórki można było uzyskać przez jej 30-letnie używanie. Komisja potwierdziła prawo 61 właścicieli gruntów i domów. Właściciel lasu potwierdził jeszcze prawo 14 chałupnikom osiedlonym przed 30 laty. Ponadto obie strony, dworska i wiejska zgodziły się, iż 10 chałupnikom osiedlonym w późniejszym czasie przysługiwało nie samodzielne prawo, lecz tylko udział w poborze zbiórki wspólnie z dotychczasowymi uprawnionymi".