W 1933 powołano gromadę Wolkowe złożoną tylko z tej wsi.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 wieś Wołkowe zamieszkiwało 1 087 osób w 201 budynkach mieszkalnych. Wszyscy zadeklarowali wyznanie rzymskokatolickie i narodowość polską. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Myszyńcu. Podlegała pod sąd grodzki w Myszyńcu i okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Myszyńcu. W Wolkowych istniała szkoła powszechna II stopnia.

Od lat 20. XX wieku do 1939 sołtysem był Franciszek Szok (ur. 1890).

W okresie międzywojennym na terenie wsi wydobywano glinę garncarską.

W 1924–1925 we wsi notowano zwolenników Eugeniusza Okonia.

W wyniku agresji niemieckiej we wrześniu 1939 wieś znalazła się pod okupacją niemiecką. Od 1939 do wkroczenia Armii Czerwonej w 1945 była częścią Landkreis Scharfenwiese w rejencji ciechanowskiej Prus Wschodnich III Rzeszy.

Do 1954 wieś należała do gminy Myszyniec. W latach 1954–1961 istniała gromada Wolkowe w powiecie ostrołęckim. Z dniem 31 grudnia 1961 Wolkowe włączono do gromady Myszyniec. W 1973 w gromadzie Myszyniec wydzielono Wolkowe I i Wolkowe II. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

W okresie PRL we wsi działało kółko rolnicze.