Pierwszy zachowany zapis historyczny o wsi pochodzi z 1303 i odnotował drogę prowadzącą z Kowalewa koło Grodziska do Wąbiewa. a opis dotyczył sprzedaży nieruchomości przez Unisława i Jana z Goździchowa wraz z Wojciechem Ślepym z Kamieńca na rzecz Szymona, plebana ze Zbąszynia. W 1387 Blizbor pleban w Brodnicy w imieniu swojej matki toczył spór z Wincentym Łódzkim o dziedzinę Wąbiewo.
W 1388 Mścigniew z Mieszewa uzyskał od Bartłomieja Chomęckiego dziedzinę Wąbiewo w procesie o porękę. Bartłomiej został zobowiązany przez sąd do uwolnienia wspomnianych dóbr od roszczeń innych osób. W 1396 miejscowość znalazła się prawdopodobnie w wykazie zaległych kar sądowych, w zapisie: „Wąbiewo z 1/4 dziedziny” .
W 1413 Mikołaj Wąbiewski i Mikołaj Granowski zaświadczyli, że Janusz Jurkowski, ich współrodowiec (łac. „clenodarius”) naganiony przez Bawora, ma po ojcu na tarczy księżyc i gwiazdę oraz zawołanie Leliwa czyli potwierdzili jego szlachectwo herbu Leliwa.