Kin.
Wieś początkowo była dworską czyli należącą do szlachty, ale w końcu XIX w. wykupili ją chłopi i stała wsią włościańską.
Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Stary Zatum należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Stary Zatum należał do okręgu sierakowskiego tego powiatu i stanowił część majątku Sieraków, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 265 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 24 dymy (domostwa).
Jako Zatom Stara i Nowa dwie wsie leżące w powiecie międzychodzkim opisał ją XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1895 we wsi znajdowało się 44 domy z 419 mieszkańcami z czego większość była katolikami, a 37 było protestantami. Wieś liczyła 585 hektarów powierzchni. Znajdowała się w niej katolicka szkoła początkowa.
W 1908 powierzchnia wsi nieznacznie się powiększyła do 586,2 ha. W 1945 r. zniszczone zostały tylko 3 domy.