W 1934 w Zwiastowicach została założona jednostka ochotniczej straży pożarnej. W okresie II wojny światowej w Zwiastowicach pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Myszkowice, Rabsztyn, Holendry, Węglówka, Bogucin Mały, Olewin, Wilkowice, Warszawa, Sosnowiec, Sulejów, Łagisza, Olkusz, Wieprz, Dąbrowa Górnicza, Tomaszów Mazowiecki, Czeladź i Lipowczyce. W marcu 1945 wieś była jedną z miejscowości powiatu prudnickiego, które zostały przystosowane przez Niemców do obrony przed Armią Czerwoną. W jej rejonie zbudowano umocnienia typu polowego. Zajęli ją zmierzający do Prudnika żołnierze 1 Frontu Ukraińskiego.
Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Zwiastowic, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.
W latach 1945–1950 Zwiastowice należały do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Biedrzychowice, w latach 1954–1959 do gromady Twardawa, a w latach 1959–1972 do gromady Biedrzychowice.