Środki wyrazu numinosum Bezpośrednie: uczucia się nie można nauczyć, ale można je wzbudzić, np. określona rzecz, uroczysta postawa, gest, nastrój, mina, uroczyste gromadzenie się itp. Pośrednie: środki wyrazu dla podobnych uczuć dziedziny naturalnej, tj. strach (np. bogowie indyjscy), okazałość lub wzniosłość (np. Izajasz opisujący wysoki tron, królewską postać, aniołów), cud, tajemniczość uzyskana za pomocą sposobu mówienia, np. łacina mszalna. W sztuce: np. wzniosłość w architekturze (Egipt, gotyk) co daje wrażenie czegoś magicznego, postacie Buddy, sztuka chińskiego malarstwa pejzażowego i hagiograficznego w klasycznych epokach dynastii Tang i Song, muzyka (np. Msza h-moll Johanna Sebastiana Bacha, część incarnatus). R. Otto podkreśla różnicę między Zachodem a Wschodem świata. Ten pierwszy charakteryzuje się przez ciemność i milczenie, drugi zaś dodaje do nich próżnię i przestrzenną pustkę (co wyraża się np. w sztuce malowania pustki w malarstwie chińskim).
Numinosum w Starym Testamencie To na przykład pierwiastek demoniczny i anielski, oczekiwanie końca świata, lęk przed Bogiem, gniew, świętość, gorliwość Jahwe, np. numinotyczna opowieść o ukazaniu się Boga w krzaku gorejącym czy sny i wizje Ezechiela lub księga Hioba.
Numinosum w Nowym Testamencie