Jung nie jest w stanie numinosum pokonać, jedynie może się doń odsłonić, dać się opanować i poddać się jego znaczeniu.
Element numinosum – sanctus Sanctus znaczy „ponadświatowy”, nie jest kategorią moralną. Otto wprowadza także istotny termin augustum. „Fascinans byłoby zatem w numenie to, dzięki czemu jest ono dla mnie wartością subiektywną, uszczęśliwiającą. Augustum zaś byłoby ono o tyle, o ile jest samo w sposobie wartością obiektywną, budząca szacunek. A ponieważ tego rodzaju augustum jest istotnym elementem numinosum, religia z istoty swej […] jest najbardziej wewnętrznym zobowiązaniem dla sumienia […] (co wynika) z uznającego poddania się najświętszej wartości”Ibidem, s. 80. – jak tłumaczy.
Grzech i rozgrzeszenie Aby zrozumieć je, trzeba „poruszyć głębie tego, co irracjonalne”Ibidem, s. 81.. R. Otto rozróżnia wartość numinotyczną od numinotycznej bezwartościowości, którą odczuwa człowiek wierzący wobec Boga. Dotyczy to „poczucia, że jako profan nie jest się godnym stać w pobliżu augustum”. Człowiek według R. Otto wobec numen czuje lęk i uczucie bezwartościowości.