Działalność partii Powstanie i początek działalności W lecie 1899 roku zjazd organizacji robotników utworzyło Robotniczą Partię Finlandii (RPF). Jej pierwszy program nie odwoływał się do socjalizmu i walki klas. Partia wystąpiła do całego społeczeństwa z apelem o postęp socjalny i ekonomiczny. Pierwszym liderem partii został liberał Nils Robert af Ursin. Do Partii Robotniczej dołączyło dwie trzecie członków organizacji robotniczych pozostali członkowie znaleźli się pod wpływami organizacji kierowanych przez burżuazję lub KościółPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 99.
III Zjazd partii w 1903 roku podjął decyzję o zmianie nazwy partii na obecną – Socjaldemokratyczna Partia Finlandii. Na zjeździe przyjęto program partii zbliżony do program lewicy z Austrii i Niemiec. Pierwszym dużym sukcesem fińskich socjalistów był udany strajk na jesieni 1905 roku. Strajk wywołany został jako protest przeciwko naruszeniu autonomii Finlandii przez carskie władze Rosji. Po sukcesie protestujących, rząd carski zgodził się na stworzenie parlamentu i powszechne prawo wyborcze. Tym samym wzrosło poparcie dla partii socjaldemokratycznej a socjaldemokraci umocnili swoje pozycje wśród związkowców. Organizacja Związków Zawodowych (założona w 1907 roku) zgłosiła zbiorowy akces do Partii Socjaldemokratycznej.