Twórczość Umińskiego interpretowano również jako propagującą sprawę niepodległości Polski. Wiele jego utworów, pisanych głównie w okresie rozbiorów, przedstawia polskich bohaterów, wynalazki przypisywane polskim uczonym lub przedsiębiorcom oraz wyprawy organizowane i prowadzone przez Polaków. Łukasz Kurdybacha wskazywał Flibustierów (1898) i Krwawy chleb (1912) jako utwory szczególnie istotne w tym kontekście.
Z dzisiejszej perspektywy jego twórczość krytykowano za brak głębszego zainteresowania problemami społecznymi lub przemianami przyszłego społeczeństwa; wskazywano też, że jego pomysły fantastycznonaukowe nie były szczególnie rewolucyjne ani wyobraźniowe, lecz stanowiły raczej proste ekstrapolacje i udoskonalenia istniejących technologii (gramofonów, okrętów podwodnych, statków powietrznych). Z drugiej strony Smuszkiewicz zauważał, że dzięki temu wynalazki przedstawiane w jego dziełach były bardziej realistyczne niż u Verne’a czy Wellsa, których Umiński krytykował niekiedy za brak realizmu. Wiele urządzeń, które opisał w książkach, stało się rzeczywistością w ciągu kilku lat od publikacji. Umiński znany był z dostosowywania szczegółów swoich wynalazków w kolejnych wydaniach do zmieniającego się stanu techniki.