Leczenie Leczenie farmaceutyczne ma na celu zwiększenie stężenia acetylocholiny w złączach nerwowo-mięśniowych i zapobieganie wytwarzania przeciwciał receptorów acetylocholiny. Początkowo stosuje się inhibitory cholinoesterazy:

pirydostygmina – w dawce maksymalnej do 1200 mg/dobę, stosuje się w dawkach podzielonych 4–6 razy na dobę z przerwą w nocy. Dostępny jest również preparat o powolnym uwalnianiu. Jest relatywnie mniej skuteczna w miastenii wywołanej przeciwciałami anty-MUSK. ambenonium – leczenie należy rozpocząć od dawki 5 mg, u pacjentów ze średnio nasiloną chorobą dawka skuteczna wynosi od 5 do 25 mg, 3 lub 4 razy na dobę. neostygmina – stosowana domięśniowo, gdy nie można podawać leczenia doustnego.

W przypadku braku zadowalającego efektu klinicznego można dołączyć glikosteroidy – początkowo można rozważyć pulsy metyloprednizolonu dożylnie, następnie kurs prednizonu doustnie, po nastąpieniu poprawy stopniowa redukcja dawki. W przewlekłej immunoterapii wykorzystywane są:

azatiopryna – efekt kliniczny osiągany po co najmniej kilku tygodniach. cyklosporyna metotreksat mykofenolan mofetylu.

W przypadku braku skuteczności wyżej wymienionych leków stosuje się plazmaferezę i dożylne wlewy immunoglobulin.