Zbudowany z inicjatywy rektora Stefana Gintyły SJ, zapewne według projektów Józefa Fontany, pod kierunkiem Benedykta Mösmera SJ. Konsekrowano go w r. 1768. W l. 1786–1788 kościół ozdobiono pięcioma marmoryzowanymi stiukowymi ołtarzami i dekoracją malarską. Po wygnaniu jezuitów w r. 1822 został przekazany dominikanom, a w 1832 roku oddany Cerkwi prawosławnej. Po odrzuceniu projektu adaptacji (1835, arch. A. Blonde) został rozebrany. Pozostały widoczne fundamenty. Był to kościół zbudowany na planie krzyża, o prosto zamkniętym prezbiterium. Płaska, dwukondygnacyjna, dwuwieżowa fasada nie została nigdy ukończonadrogibaroku.org.. Klasztor bazylianów – zachował się korpus klasztorny, obecnie budynek mieszkalny. Klasztor fundacji starosty Jana Łepkowskiego, barokowy z lat 1758–1774, został zamknięty w 1831 po skasowaniu unii i przekazany prawosławnym w 1842. Cerkiew pw. Opieki Matki Bożej zniszczono w 1967. Klasztor trynitarzy – fundacji Adama Sakowicza z 1714 roku, który sprowadził Trynitarzy z podwileńskeigo Trynopola. Budowę klasztoru ukończono w 1747 roku. Zamknięty w 1831 w ramach represji po Powstaniu listopadowym, a w latach 1835–1840 przebudowano go na szkołę powiatową. Po 1920 roku zachowane dwa skrzydła mieściły szkołę pułkową i aeroklub. Zachował się korpus klasztorny na planie litery L.