thumb|420px|Hōryū-ji Opis ogólny Cechą charakterystyczną kultury japońskiej jest szacunek dla natury. Japończycy, w przeciwieństwie do Europejczyków, nie czują się panami przyrody, a jedynie jej częścią. Związane jest to także z religią shintō. Stąd w Japonii zamiłowanie do przestrzeni, również w architekturze. Inną twórczą siłą, głęboko zakorzenioną w tradycji kultury japońskiej, jest asymetria. Spotykana symetria jest odbiciem aspektów kultury chińskiej, bądź zachodniej.

Kult przyrody najłatwiej odnaleźć w architekturze świątyń i ich otoczeniu. Najważniejszym sanktuarium shintō w Japonii jest chram bogini słońca Amaterasu Ise-jingū w Ise, który powstał w III wieku. Forma chramów shintō przejęta została z najbardziej cenionego obiektu archaicznej zagrody japońskiej, jakim był spichrz. Chram w Ise został zbudowany z drewna cyprysowego i pokryta korą, bez użycia gwoździ. Całość konstrukcji umieszczona jest na palach. Naturalny kolor materiałów idealnie łączy budynek z otaczającą przyrodą, stwarzając wrażenie, jakby wyrastał on z otaczającego środowiska.

Ise-jingū co 20 lat jest przebudowywany na nowo, przy użyciu takich samych materiałów, z wiernym odtworzeniem całej konstrukcji i detali.