Po śmierci Franciszka Justyna Wierzbickiego w 1908 roku majątek przejął jego najstarszy syn, Franciszek Korneli Wierzbicki (1884-1945), absolwent Studium Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Rozwinął w Boguszycach hodowlę polskiego bydła czerwonego. W roku gospodarczym 1912/1913 obora osiągnęła najwyższą przeciętną mleczność wśród stad objętych księgami związku hodowlanego: 2881 kg mleka od krowy przy zawartości 4,09% tłuszczu. Krowa o imieniu Anarchia ustanowiła w 1913/1914 rekord tej rasy w Królestwie Polskim, dając 4113 kg mleka.
W 1915 roku stado ewakuowano do majątku R. Bacewicza w guberni smoleńskiej i nie wróciło ono do Boguszyc. Po I wojnie światowej Wierzbicki odbudował folwark i odtworzył hodowlę. W 1924 roku otrzymał Nagrodę II stopnia oraz Dyplom Uznania Ministra Rolnictwa i Państwowych Dóbr. Kryzys finansowy doprowadził w 1925 roku do likwidacji obory i sprzedaży majątku młodszemu bratu Michałowi.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś liczyła 334 mieszkańców i 36 budynków mieszkalnych. Należała do parafii rzymskokatolickiej w Szczepankowie. W latach 1921-1939 leżała w województwie białostockim, w powiecie łomżyńskim i gminie Szczepankowo.