Z 1646 r. pochodzi pierwsza znana wzmianka dotycząca Bukowiny, która wtedy nazywała się Wólka Bukowska lub Bukowińska, a mianowicie jest to akt erekcyjny kościoła pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela w Ulanowie. „W imię Pańskie. Amen. Na wieczną rzeczy pamiątkę. Ponieważ ludzkie stworzenie przyciemnione pleśnią i zapomnieniem nie zdoła tego, co się dzieje przez szereg lat w całości zachować jak tylko więzami liter i poświadczeniem świadków czy zapiskami nie byłoby wzmocnione. A przeto ja Jan Hilary z Uliny Uliński Chorąży Ziemi Halickiej w Ulinie, Bieliny, Dąbrowicy, Bielińcu, Gliniance, Wólce Borowej, Wólce Bukowskiej lub Bukowińskiej w województwie sandomierskim przebywający i dziedzic innych na podstawie......... Dla wiarygodności tej rzeczy jasności świadectwa pieczęć moją kładę i własnoręcznie podpisuję ten dokument przywileju i fundacji w roku Pańskim 1646 Jan Uliński Chorąży Ziemi Halickiej.”
Po pierwszym rozbiorze w 1772 r. wieś znalazła się w zaborze austriackim, w Królestwie Galicji i Lodomerii, w powiecie Ulanów, a następnie Nisko.