Historia” napisał, że w dokumentach Armii Krajowej nie ma żadnych informacji o jego podróżach w mundurze niemieckiego generała.

Wersję Leskiego potwierdził w swoich powojennych wspomnieniach inny oficer wywiadu AK – Aleksander Stpiczyński ps. „Wilski”, który wraz z Leskim próbował przedostać się do Hiszpanii trasą przez Bordeaux. Sam Stpiczyński w meldunku z 1943 roku nie wspomniał o Leskim. Inną wersję wydarzeń przedstawił w swojej książce Wbrew wyrokowi losu z 1981 roku, gdzie napisał, że „Bradl” osobiście go prowadził oraz że obaj razem świętowali Nowy Rok w 1943 roku. Przedmowę do wspomnień Stpiczyńskiego napisał sam Leski.

Podczas procesu, prowadzonego w latach 50., został uniewinniony z zarzutu działania na szkodę władz komunistycznych. Stwierdził wówczas, że rozpracowywał organizację Muszkieterów na zlecenie ZWZ.

Władysław Bułhak i Mariusz Olczak weryfikując relacje Leskiego zwrócili uwagę, że Leski w swoich relacjach przypisał sobie zasługi innych kurierów (m.in. Bohdana Wernera ps. „Bolesław”, Lotki Leitner vel Charlotte Trolley de Prévaux ps. „Kalo”, Tadeusza Jabłońskiego ps. „Jan”).

Życie prywatne Ojciec dziennikarza Krzysztofa Leskiego (matka: prof. Elżbieta Pleszczyńska).