Piotrkowskiej, następnie do listopada 1891 roku w fabryce Izraela Poznańskiego.
Od listopada 1891 do listopada 1892 roku więziony był w X Pawilonie Cytadeli WarszawskiejStefan Król: Cytadela Warszawska, Warszawa: Książka i Wiedza, 1978, s. 188., uwolniony za kaucją. W marcu 1893 roku Marchlewski był jednym ze współzałożycieli Polskiej Partii Socjalistycznej na ziemiach polskichNorbert Michta: „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, s. 27..
W maju 1893 roku, zagrożony aresztowaniem i chory, wyjechał do Szwajcarii, gdzie wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu w Zurychu. W roku 1896 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie dysertacji Der Physiokratismus in Polen (Fizjokratyzm w Polsce). W Zurychu zbliżył się do socjaldemokratycznego kółka studenckiego, gdzie dominowali Róża Luksemburg, Leon Jogisches-Tyszka i Adolf Warski-Warszawski. W 1893 roku został, obok A. Warskiego, redaktorem naczelnym pisma grupy zurychskiej „Sprawa Robotnicza”. Po powstaniu w 1893 roku, z rozłamu w krajowej PPS, Socjaldemokracji Królestwa Polskiego, Marchlewski dostał mandat tej organizacji na Międzynarodowy Kongres SocjalistycznyNorbert Michta: „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, s.