W grudniu 1923 roku był jednym z autorów listu KC KPRP do kierownictwa Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) (RKP(b)), protestującego przeciwko formie walki ze zwolennikami Trockiego w ZSRRAndrzej Friszke „Czekanie na rewolucję. Komuniści w II Rzeczypospolitej 1921 – 1926“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2023, ISBN 978-83-67805-08-7, s. 268. Na V Kongresie Międzynarodówki w czerwcu 1924 roku kierownictwo KPRP, a w szczególności Warski, zostało poddane miażdżącej krytyce opozycji w partii, działaczy Kominternu oraz władz RKP(b) i odsunięte od władzy. Warskiemu zarzucono m. in popychanie partii "w błoto rewizjonizmu", "antybolszewickie tendencje", zadanie "ciosu z tyłu" bolszewickiemu kierownictwu w ZSRR, "oderwanie Kompartii Polski od Międzynarodówki" i "poparcie opozycji w Rosyjskiej Komunistycznej Partii" co oznaczało wystąpienie przeciwko władzy radzieckiej. Jego główny przeciwnik w partii Leszczyński "Leński" stwierdził, że Warski zarówno przed i podczas rewolucji październikowej nie był bolszewikiem albowiem "w 1918 r. (...) jako wódz partii, zdaje się, że bez wiedzy KC, wystąpił z listem adresowanym do KC RKP(b), w którym w imię zasad humanitarnych protestował przeciwko braniu zakładników"Teodora Feder „Adolf Warski“ Książka i Wiedza 1986, s. 224 i 225.