Po śmierci Ignacego w 1888 r., wieś odziedziczył jego syn Karol Teodor Pląskowski. W 1893 r. sprzedał ją Teodorowi Dąbrowskiemu. Pod koniec XIX wieku na terenie majątku wzniesiono młyny, browar i gorzelnię. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wieś należała do Stanisława Wilskiego (1874-1942). W tym okresie przestała być ośrodkiem zarządzania dóbr. W czasie II wojny światowej właścicieli majątku wyrzucono, a majątek objął niemiecki zarządca. W czasie wojny wieś nosiła nazwę Schwarzen. W 1945 r. majątek przejęło państwo.
Począwszy od początku XXI wieku, do wsi napływa więcej ludności nierolniczej. W tym czasie dokonano też renowacji Kościoła św. Michała. W trakcie prac odnaleziono szczątki dwóch synów Ignacego Pląskowskiego, pochowanych pod posadzką.
OSP Czarne Początki formacji sięgają 1923 roku, jednak z tego okresu nie zachowała się oficjalna dokumentacja założycielska. Inicjatorami utworzenia straży byli ppor. Feliks Wójcikiewicz ówczesny kierownik Szkoły Powszechnej w Czarnem, oraz lokalny rolnik Walenty Rafliński. Ważnym krokiem w rozwoju jednostki było wzniesienie własnej remizy. Prace budowlane sfinalizowano w 1930 roku, a 4 maja tego samego roku nastąpiło uroczyste poświęcenie obiektu i przekazanie go do użytku ówczesnej Straży Ogniowej.