Z pól klasztornych nikomu zakonnice nie dawały dziesięcin, Były dwie karczmy bez pól i ogrody, z których nie dawano owsa i jęczmienia.
Wiek XVI W roku 1508, kiedy ksienią klasztoru św. Andrzeja w Krakowie była Petronela, niektóre wsie klasztorne dzierżawił sołtys Stanisław, płacąc podatku 2 grzywny i 12 groszy 1. W 1578 r. było w Czerminie 4 łany, 4 osadników, 3 biednych.
Wiek XVII Około 1615 r. mieszkała w Czerminie rodzina Grudniów, która na tle różnych nieporozumień z klasztorem franciszkanek św. Andrzeia w Krakowie, często występuje w aktach konsystorza sandomierskiego. Czermin, jako wieś klasztorna, obowiązana była dawać rocznie do zamku sandomierskiego z każdego łanu żyta 4 i owsa 8 korcy "miary wirzchowatej sendomirskiej"
Około 1665 r. dzierżawił od zakonnic wieś Czermin Łukasz Czermiński, herbu Wieniawa, ożeniony z Teofilą z Ruszczy Branicką, podkomorzanką krakowską, herbu Gryf.