Jako świadkowie wymienieni są wówczas: Prandota biskup krakowski, Fulko kanclerz krakowski, kasztelani: krakowski Adam i sandomierski Boguchwał, wojewodowie: sandomierski Sieciech i krakowski Mikołaj.
Drugi ten przywilej zatwierdził król Władysław Jagiełło we wtorek po niedzieli Palmowej 1431 r. na prośby Wichny, ksieni klasztoru św. Andrzeja w Krakowie. A w 1456 r. we wtorek po niedzieli "Laetare" król Kazimierz IV Jagiellończyk.
Wiek XIV W 1351 roku. Wilczko kasztelan sandomierski ustępując klasztorowi św. Andrzeja w Krakowie wójtostwo w Skale, zaświadcza, że wydzierżawił od zakonnic franciszkanek wsie Sobótkę i Czermin za 64 grzywny.
8 października 1382 r. Helena księżniczka śląska, ksieni franciszkanek klasztoru św. Andrzeja w Krakowie razem z siostrami Klemensą, Katarzyną z Branic i Elżbietą puszczając w dzierżawę niektóre wsie Maciejowi, kanonikowi krakowskiemu oświadczyły, że wieś Czermin od dawna jest w dzierżawie u Sieciecha, dziedzica Przezwód za 120 grzywien. Wiek XV Około 1440 r. w Czerminie było 6 łanów kmiecych, z każdego dawano dziesięcinę snopową archidiakonowi zawichoskiemu i płacono zakonnicom franciszkankom jeden ferton, 20 jaj, 2 kapłony i 2 sery. Kmiecie obrabiali pola klasztorne i zboże odwozili do gumna klasztornego.