Robert FitzRoy (ur. 5 lipca 1805 w Ampton Hall w Suffolk, zm. 30 kwietnia 1865 w Upper Norwood w Sussex) – brytyjski żeglarz, wiceadmirał, kapitan HMS „Beagle” w czasie słynnej podróży Darwina, jeden z pionierów meteorologii, hydrograf, a także gubernator Nowej Zelandii.
Początki kariery Urodził się w Aptom Hall. Był synem generała Charlesa FitzRoya (młodszego syna 3. księcia Grafton) i lady Frances Anne Stewart, córki 1. markiza Londonderry. Jego starszym przyrodnim bratem był Charles Augustus FitzRoy, późniejszy gubernator Nowej Południowej Walii. Jego matka była przyrodnią siostrą lorda Castlereagh, wpływowego polityka. Sam Robert był w prostej linii potomkiem króla Karola II.
W 1809 r. Robert wraz z rodziną przeniósł się do Wakefield Lodge w Northamptonshire. Mieszkał tam do 1818 r., kiedy to rozpoczął naukę w Royal Naval College w Portsmouth. W następnym roku wstąpił do Royal Navy. 7 września 1824 r. uzyskał rangę porucznika marynarki. Na egzaminie, który poprzedził nominację, miał 100% dobrych odpowiedzi, co było pierwszym takim wynikiem w historii brytyjskiej marynarki.