W 1939 Gerhard Domagk otrzymał za to odkrycie Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny. Nie mógł wówczas przyjąć nagrody ze względu na naciski władz niemieckich, pozostających w konflikcie z komisją noblowską po przyznaniu Pokojowej Nagrody Nobla antyfaszyście i pacyfiście Carlowi von Ossietzky'emu. Odebrał ją dopiero w 1947, jednak bez przysługującej nagrody pieniężnej, która, w przypadku nieodebrania w ciągu roku, wraca do Fundacji Noblowskiej.
Po II wojnie światowej skoncentrował się na zwalczaniu gruźlicy i stosowaniu chemioterapii w walce z chorobami nowotworowymi. W 1946 wprowadził do leczenia gruźlicy tiosemikarbazony. Wydał podręcznik patomorfologii i chemioterapii chorób zakaźnych (1947).
Został pochowany na cmentarzu leśnym Lauheide pod Telgte koło Münster.
Tablice pamiątkowe w Polsce
Przypisy
Bibliografia Słownik uczonych. Wydawnictwo Horyzont, Warszawa, 1999, s. 158–159.
Linki zewnętrzne Zdjęcie, biografia i wykład noblowski Domagka na oficjalnej stronie Nagrody Nobla