181; Ostatnie lata panowania Stanisława Augusta, wydał Walerian Kalinka, Poznań, 1868, s. CXCVI-CXCVII..
Odwołany za nieskuteczne przeciwdziałanie reformom Sejmu Czteroletniego, zakończył swoją karierę jako poseł w Szwecji (1791-1793).
W 1780, działając w porozumieniu z nuncjuszem apostolskim Janem Andrzejem Archettim, doprowadził do przekupienia posłów i odrzucenia projektu kodyfikacji prawa, zawartego w Kodeksie Zamoyskiego.
Od 1783 należał do polskiej loży masońskiej Bouclier du Nord.
W 1773 król Stanisław August Poniatowski nadał mu Order Orła Białego.
1791-1793 ambasador w Szwecji W roku 1792 Stackelberg i ambasador Hiszpanii w Sztokholmie Ignacio Maria del Corral y Aguirre zaproponowali, by rozmowy w sprawie utworzenia koalicji przeciw rewolucjonistom francuskim, przenieść do szwedzkiej stolicy, ponieważ „mózgiem” całego projektu był król Szwecji Gustaw III.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Anusik: Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2000, s.