W 1294 (według falsyfikatu z 1302) Przemysł II potwierdzając posiadłości benedyktynów lubińskich wymienia wśród nich także m. in. wieś Dalewo.
W 1243 biskup poznański Bogufał II odstąpił Janowi opatowi lubińskiemu dziesięciny ze wsi Cichowo oraz dziesięciny należące do katedry poznańskiej, a dotąd bezprawnie pobierane przez opatów lubińskich ze źrebiów koło Małpina (obecnie to Mełpin, Grodowo, Międzygórze, koło Dalewa, Rogozowo (obecnie Rogożewo koło Jutrosina w powiecie pyzdrskim) i Smolice koło Kobylina w powiecie pyzdrskim, a w zamian za te dziesięciny klasztor lubiński miał dawać biskupowi poznańskiemu 6 funtów kadzidła rocznie.
Z połowy XIV wieku zachował się dokument sprzedaży sołectwa w Dalewie dzięki czemu zarejestrowano informacje o mieszkańcach wsi oraz przywilejach i powinnościach sołeckich. W 1351 Andrzej opat lubiński sprzedał uczciwemu Andrzejowi sołectwo w Dalewie za 12 grzywien. Według dokumentu sprzedaży dał mu 3 łany wolne, dwa ogrody i łąkę, a ponadto prawo posiadania jedynej karczmy we wsi, oraz „pistrinum”, jatki, a także osadzenia we wsi szewca i kowala. Sołtys miał również prazwo do 1/3 opłat sądowych oraz w całości prawo do przysiężnego, opłat od obrotu nieruchomościami, prawo wypasu 100 owiec, małego polowania na zające i ptaki oraz prawo łowienia ryb w jeziorze ale wyłącznie wędą i więcierzami.