W miejsce Czewleja w tej sprawie wszedł Wyszota z Łęgu, który miał uwolnić dla niego połowę Darnowa od roszczeń innych osób, a jeżeli tego nie uczyni, musiałby mu dać ze swego majątku równowartość wartości połowy wsi. W 1404 Wyszota z Łęgu wygrał z Janem Gryżyńskim proces o połowę Darnowa. W 1413 Czewlej Miaskowski dowodził w sporze z Baworem z Krzemieniewa, że Janusz z Jurkowa wziął czynsz 20 grzywien za zastaw Darnowa.
W 1412 bracia Pietrasz, Wojciech i Jan Bnińscy przedstawili dokumenty kupna połowy Darnowa u Jarosława i Czewleja, a nikt nie zgłosił przed sądem ziemskim prawa bliższości. W 1431 odnotowany został spór sądowy Piotra Kaliny z Darnowa, który prawdopodobnie był kmieciem z Janem plebanem z Wyskoci.
W 1445 kasztelan gnieźnieński Piotr Bniński kupił od braci Andrzeja i Wojsława Gryżyńskich m.in. dobra Opalenica, a w zamian oddał im połowę Darnowa i 6000 grzywien. W tym roku Andrzej Gryżyński zapisał swojej żonie Annie po 400 grzywien posagu oraz wiana na należnej mu z działów z bratem części dóbr Gryżyna, m.in. także na części Darnowa. W 1462, brat Andrzeja Gryżyńskiego, Wojciech Wojsław Włoszakowski dał w działach swoim bratankom: Janowi, Maciejowi, Mikołajowi i Andrzejowi Gryzyńskim dziedzicom niedzielnym z Gryżyny swoją część dóbr Gryżyna, a w tym m.in. część Darnowa.