Do 1934 r. Dąbrowa Wielka była gminą wiejską o powierzchni 680 ha. Istniało tu 61 gospodarstw należących do mniejszości niemieckiej, które obejmowały łącznie 90% powierzchni wsi. Od 1934 r. była gromadą wchodzącą w skład gminy Solec Kujawski i obejmowała wsie Dąbrowa Wielka i Nową Wioskę. We wsi istniała szkoła elementarna, która powstała prawdopodobnie jeszcze w okresie pruskim. Językiem wykładowym w szkole był niemiecki.
Podczas okupacji niemieckiej wieś wchodziła w skład nowo utworzonej gminy Nowa Wieś Wielka, do czasu gdy gminę tę rozwiązano i wcielono do gminy Solec Kujawski. W 1941 r. miejscowość liczyła 360 mieszkańców. W tym czasie Niemcy zniszczyli we wsi pomnik Powstańca Wielkopolskiego.
W styczniu 1945 r. opuszczone gospodarstwa poniemieckie przekazano Polakom przybyłym z głębi kraju, zaś kościół ewangelicki przekazano katolikom. W latach 1945–1967 był to kościół filialny parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowej Wsi Wielkiej.
W latach 1945–1954 Dąbrowa Wielka była gromadą wiejską wchodząc w skład gminy Solec Kujawski. Gromada obejmowała wsie: Dąbrowy Wielkie i Nową Wioskę, natomiast leśnictwo Dąbrowy Wielkie wchodziło w skład gromady Leszyce. W 1948 roku gromada posiadała powierzchnię 934 ha i zaludnienie 630 osób.