Dębiny – wieś w północnej Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Wilczęta, w zakolu Pasłęki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Historia Pierwsza historyczna wzmianka o tej wsi w formie Borchertsdorf była z 2 czerwca 1289 i pochodziła z zapisu lokacyjnego dla tej wsi, w którym to mistrz Zakonu Krzyżackiego w Prusach Meinhard von Querfurt przydziela między innymi Sampalthe i Ganathe "10 łanów ziemi (1 łan chełmiński- 16,8 hektara), a więc około 168 hektarów z prawem do "małego i dużego sądu". Udotowani w ten sposób "lokatorzy" tej wsi byli również zobowiązani do stawania na wyprawy wojenne oraz do budowania umocnień grodów. Wieś została założona jako dobra służebne, na terenie dużego lasu oddzielającego dawną Pogezanię od Warmii. Były to najstarsze dobra służebne w dawnym okręgu Pasłęckim. Wszystkie lokowane w tym rejonie wsie należały do Krzyżackiego Komornictwa w Burdajnach. Dębiny leżały jednak na terenie plemiennej Warmii. Nazwiska dwóch głównych lokatorów Dębin skazują, że byli to "wolni Prusowie", którzy przeszli na służbę Zakonu Krzyżackiego. W 1807 pobliskie wsie zostały zrujnowane ciągłymi kontrybucjami i kwaterunkami wojsk napoleońskich, które w pobliskiej Nowicy urządziły duży obóz.