Historia mały|lewo|upright|Pieczęć Dobieszowic (1881) Pierwsza wzmianka o wiosce, jako Dobieschiezi, pochodzi z 1267 r. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. W tymże wieku wieś należała do szlachcianki Anny Dobierzowskiej. W tamtym okresie do Dobieszowic należały Malkowice, które dziś podlegają pod Twardawę. W 1650 r. właścicielem miejscowości został hrabia Pückler, lecz już w 1669 r. majątek należał do hrabiego von Redern. Następnym właścicielem wioski został hrabia von Seherr-Thoss, a od 1858 r. właścicielami majątku została rodzina Deloch. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1825 r. powstała szkoła. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu po prawej pół koła, nad nim kosa w słup, po lewej cep w skos, a w otoku napis: DOBERSDORFF · GEM: SIG: / NEUSTAEDTER KREIS (). mały|Dobieszowice (Dobersdorf) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z XIX wieku Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 648 mieszkańców Dobieszowic 59 posługiwało się językiem niemieckim, 541 językiem polskim, a 48 było dwujęzycznych. W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego.