Według literatury przedmiotu znajdowało się tutaj również cmentarzysko kurhanowe z epoki brązu, ale podczas badań w październiku 1989 nie znaleziono jego śladów.
Epoka żelaza Na brzegu lasu na północ od Dobrocina znajduje się gródek stożkowaty, który mógł należeć do kultury kurhanów zachodniobałtyjskich z wczesnej epoki żelaza.
Na północ od Dobrocina, w okolicach Kiełkut, odnaleziono wydłużony grób kurhanowy, jamę osadniczą z wczesnej epoki żelaza oraz odłamki pochodzące z okresu między wczesną epoką żelaza a Cesarstwem Rzymskim.
mały|right|Przedmioty odnalezione w grobie jeźdźca w Dobrocinie W epoce żelaza na tych terenach pojawiła się polietniczna kultura wielbarska (I – V wiek n.e.), zwana też gocko-gepidzką. Goci, wędrując wzdłuż Wisły i Bugu, zasiedlali tylko pustki, respektując stan posiadania ludności tubylczej, z czasem asymilując autochtonów.
Należący do kultury wielbarskiej pochówek szkieletowy z okresu rzymskiego (około III w. n.e.) odkryto czasie eksploatacji żwiru na zachód od Dobrocina, koło Wilamówka, w 1924 roku.