Jurysdykcją kościelną do czasów Reformacji należała do biskupów poznańskich.
Historia Wieś najprawdopodobniej została założona przez Słowian co najmniej przed XIII wiekiem, być może już w wieku IX – o czym świadczy w zasadzie jedna kwestia, a mianowicie jej nazwa. Najstarsza znana nazwa „Glinick” (przy czym wszyscy niemieccy historycy podając znaczenie tego słowa tłumaczą to jako TOM albo LEM, co znaczy po polsku glina - byłaby to więc nazwa topograficzna charakteryzująca właściwości terenu), pochodzi z 1319r. W późniejszych dokumentach zachował się zapisek, iż „Glynike” zamieniono na „Altensorge”. Taka nazwa utrzymała się do 1944 r. „Glinki” w 1945 r. „Glinik” w 1947 r.
Niektórzy naukowcy datują początek współczesnej osady na połowę XII wieku. 6.08.1319 r. margrabia Waldemar na 8 dni przed swoją śmiercią podarował wieś radzie miejskiej Gorzowa. Była to prawdopodobnie mała wioska, która mogła ulec zniszczeniu w trakcie wyprawy Władysława Łokietka na Nową Marchię w 1326 r. Spalono wówczas większość wiosek w okolicy i większość klasztorów, w tym również Glinik. Sytuacja Glinika była wówczas dość dziwna. Jak wiadomo w 1250 roku Niemcy przejęli Ziemię Torzymską, którą my nazywamy Ziemią Lubuską, a w 1257 przejęli Nową Marchię, czyli tereny na północ od Warty i Noteci. W tym układzie powstał klin ziemi należący do Polski.