Tworzyły go wioski: Karnin, Deszczno, Ulim, Glinik (aż po Trzebiszewo). Cały ten klin należący do Polski przejęty został przez Niemców na zasadzie wykupów. Polegało to na tym, że Rada Miejska lub mieszkańcy Gorzowa kupowali poszczególne wioski i w momencie, kiedy zmieniał się właściciel zmieniała się również zależność państwowa tychże wiosek. Powstawała sytuacja bardzo dziwna. W ten sposób granica przesunęła się aż do Trzebiszewa, jednakże Trzebiszewo było własnością biskupa. Zachował się tutaj młyn, później miasto założyło folwark.
W 1347 r. burmistrz Henryk Bulen między Trzebiszewem i Glinikiem zorganizował pasieki. W 1409 r. wieś wymieniono w związku ze sporem między Polską a Nową Marchią. W 1654r. wybudowany został tartak, a w 1677r. stępor do prosa. Młynarz płacił rocznie 24 talary czynszu gruntowego i musiał dostarczać miastu 2 kopy grubych desek. W połowie XVIII wieku osadę zamieszkiwało 20 zagrodników, poddanych gorzowskiego magistratu. W 1763 r. król Fryderyk II przekształcił folwark w kolonię, co oznaczało uwolnienie mieszkańców od pańszczyzny. Okres ten nazywany jest „kolonizacją frydrycjańską”. Obejmowała ona co prawda głównie dolinę Warty i Noteci (tereny bardzo mocno zabagnione), ale nieraz sięgała także nieco dalej (zaraz za Glinikiem). Powiększono więc również dość znacznie Glinik. 13.05.1763 r.