mały|Rękopis Popol Vuh z epoki kolonialnej – spisany w języku kicze (Majów z wyżyn Gwatemali) i hiszpańskim, alfabetem łacińskim. Cywilizacja Majów weszła w swój okres schyłkowy jeszcze przed podbojem hiszpańskim. Upadły wielkie centra kulturowe i większość miast, duża część ludności przeniosła się do niewielkich wiosek z drewnianymi chatami. Majowie zachowali jednak swoje wierzenia, mity i złożoną, hierarchiczną strukturę społeczną, wreszcie znajomość pisma. Konkwistadorzy narzucili podbitej ludności nowe ramy administracyjne, a przede wszystkim religię i częściowo język. Misjonarze spalili wszystkie pisma Majów utrwalone na nietrwałych materiałach – drewnie, skórze i papierze. Tubylcom zakazano posługiwania się własnym pismem i jego znajomość po krótkim czasie wygasła.
Do dziś zachowały się cztery kodeksy Majów, będące prawdopodobnie kopiami średniowiecznych ksiąg, sporządzonymi tuż przed i już w trakcie podboju: Codex Dresdensis (powstał w 1. połowie XIII w.) Paris Codex (spisany na początku XIII w.) Madrid Codex (rozpoczęty w XV w.) Kodeks Grolier (prawdopodobnie z XIII w.) Dzięki kodeksom możliwe było odczytanie, przynajmniej częściowe, pisma Majów, które pokrywa ściany niektórych świątyń, schody, stele i inne przedmioty.