Gniewowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od pierwszej połowy XIII wieku. Wymieniona została w łacińskim dokumencie datowanym na 1238 pod nazwą Gniewowo, 1258 Gnevovo, 1356 Gnyewowo, 1400 Gnewowo, 1452 Gnyewowo.
Początkowo miejscowość była własnością książęcą, a później należała do zakonu benedyktynów z siedzibą w Lubiniu. W 1445 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1563 miejscowość leżała w parafii Wonieść.
W 1238 książę wielkopolski Władysław Odonic, na prośbę opata Jana oraz konwentu zakonnego, potwierdził opactwu benedyktyńskiemu w Lubiniu darowiznę księcia śląskiego i wielkopolskiego Henryka Brodatego, która obejmowała dwie wsie: nieistniejącą obecnie wieś Wąsowo (koło Wieszkowa) wraz z przynależnościami nad Obrą oraz wieś Gniewowo wraz z przyległymi łanami leżące nad rzeką Osecina. Przy okazji opisano okolicę.