Miejscowość odnotowały także rejestry podatkowe. W 1530 pobrano podatki z 3 łanów. W 1563 pobór odbył się od 5 łanów, jednego łana sołtysa, wiatraka dziedzicznego, młyna korzecznego (czyli stojącego przy rzece - strudze wpadającej do jeziora Wonieść), który był własnością dziedziczną, karczmy dorocznej, 6 komorników oraz jednego rzemieślnika. W latach 1564–1565 kmiecie z Wonieścia oraz Gniewowa, wsi opata lubińskiego, zobowiązani byli do robocizny na rzecz zamku starościńskiego w Kościanie po 6 dni w roku z jednego śladu, w ramach której wykonywali orkę, radlenie, siew, sieczenie oraz grabienie siana. W 1571 opat lubiński zapłacił pobór podatkowy od 5 łanów, łana sołtysiego, wiatraka, jednego młyna korzecznego, karczmy dorocznej, rzemieślnika oraz jednego komornika. W 1581 miał we wsi miejsce pobór od 6 łanów, 2 komorników, młyna korzecznego oraz wiatraka dziedzicznego.
W 1577 klasztor lubiński otrzymał zezwolenie na kolejny zastaw wsi Wonieść i Gniewowo za sumę 2000 złotych polskich Jerzemu Ponieckiemu. Suma ta miała być przeznaczona na pokrycie kontrybucji uchwalonej w 1567 na sejmie w Piotrkowie.