Od 1298 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 należała do dekanatu Stęszew.
Pierwszy zachowany zapis o miejscowości pochodzi ze źródeł kościelnych z kancelarii biskupów poznańskich. W 1298 biskupi ci podzielili archidiakonat poznański na trzy mniejsze archidiakonaty, zaliczając m.in. kościół parafialny w Granowie do archidiakonatu większego, poznańskiego.
W 1327 król polski Władysław I Łokietek oznajmił, że Wyszak z Granowa wraz z żoną i jej siostrami, krewnymi Stefana z niezidentyfikowanej osady Zichz, przegrał długotrwały proces z klasztorem dominikanek w Poznaniu o dziedzinę Białokosz. W 1344 król polski Kazimierz III Wielki dla zasług, które położył Wincenty Granowski herbu Leliwa dziedzic z Granowa, zwrócił mu wsie Bukowiec i Grotniki położone koło Przemętu, które ze starodawna należały do jego przodków, a zostały zagarnięte przez najeźdźców Królestwa.
W latach 1398-1399 wspomniano Małgorzatę Krajewską noszącą odmiejscowe nazwisko od miejscowości Krajewice koło Gostynia, która była żoną Wyszaka z Granowa oraz siostrą Pietrasza Karsieckiego z Karśca, (obecnie Karzec). Toczyła ona proces sądowy z Jaśkiem Pudliszkowskim z Granowa o to, że ten przemocą wypędził jej rataja czyli najemnego pracownika od prac polowych oraz zagrodnika.