W 1388 odnotowany został nieznany bliżej Gniewomir z Granowa.
W latach 1386-1410 właścicielem we wsi był Wincenty Granowski herbu Leliwa, w latach 1386-1387 podstoli kaliski, w latach 1387-1410 kasztelana nakielski, w latach 1409-1410 starosta generalny Wielkopolski. Do 1406 był tenutariuszem śremskim. W latach 1387-1410 występuje w otoczeniu króla polskiego. W 1408 brał udział w poselstwie do Krzyżaków, w 1410 w poselstwie do Pragi, do Wacława IV Luksemburskiego jako sędziego polubownego w sporze pomiędzy Polską a państwem krzyżackim. Granowski był także dowódcą własnej chorągwi w bitwie pod Grunwaldem po której otrzymał w zarząd miasto Toruń. W 1411 zmarł prawdopodobnie w wyniku otrucia. W 1417 Elżbieta wdowa po Wincentym została trzecią żoną króla polskiego Władysława II Jagiełły i w 1417 została królową Polski.
W latach 1386-1387 Wincentego Granowskiego wspomniano wraz z Ptolomeuszem z Nidomia w powiecie gnieźnieńskim w sporze sądowym o 8 grzywien sumy głównej oraz 20 grzywien tytułem szkód. W 1393 Granowski otrzymał od króla Władysława Jagiełły 100 grzywien na wsi królewskiej Krzywa Góra w powiecie pyzdrskim wraz z wsią, aż do jej wykupu za wspomnianą sumę.