W 1580 odnotowano we wsi 3 łany opustoszałe.
Pod koniec XVI wieku miejscowość była wsią królewską o nazwie Grojce Stare i należała do starostwa babimojskiego w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 243..
Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Grojec wielki należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Grojec wielki należał do tuchorskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowił część majątku Chobienice, który należał wówczas do Konstancji Mielżyńskiej. Według spisu urzędowego z 1837 roku Grojec wielki liczył 141 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw). W 1921 roku stacjonowała tu placówka 17 batalionu celnego, a później placówka Straży Granicznej I linii „Grójec Wielki”.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Grójec Wielki jako Grójce Stare w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Grójec Wielki (województwo wielkopolskie) Kategoria:Wsie starostwa babimojskiego