W 1531 wieś należała do Łukasza Zbąskiego tenutariusza babimojskiego. W tym roku nastąpiło także rozgraniczenie dóbr zbąskich należących do dwóch braci: Jana kanonika poznańskiego oraz Piotra Zbąskiego. Dobra te rozdzielono ze starostwem babimojskim. Wsie Perzyny i Nowa Wieś Zbąska graniczyły z miastem Babimost oraz z dwoma wsiami Grójec Mały i Grójce Stare (obecnie Grójec Wielki), a także z wsią Podmokle. W 1544 postawiono nowy kopiec na granicy Grójca Wielkiego i Chobienic w miejscu zwanym Za Stawkiem. W 1546 król Polski Zygmunt Stary zezwolił Stanisławowi Zbąskiemu na wykup starostwa babimojskiego z dwoma bliźniaczymi wsiami Grójec (czyli Grójcem Małym i Grójcem Wielkim) oraz z podwójną wsią Podmokle (w oryginale po łacinie: cum villis gemino Groycze et bino Podmokle) z rąk jego bratanka Abrahama Zbąskiego.
Miejscowość odnotowana została w archiwalnych, historycznych regestach podatkowych. W 1510 we wsi odnotowano 4 łany osiadłe. W 1530 miał miejsce pobór podatków z 3 łanów. W 1563 odbył się pobór z 3 łanów oraz karczma dziedziczna. W 1564 pobór z 9 łanów (liczonych łącznie z Grójcem Nowym). W 1571 pobór we wsi płacił tenutariusz babimojski oraz kasztelan poznański Piotr Czarnkowski, który zapłacił podatki od 3 łanów, karczmy, 6 zagrodników.