Na przełomie XIV i XV wieku miejscowość znajdowała się w posiadaniu czterech braci Gryżyńskich, z których tylko Jan nadal posiadał majątek w Gryżynie. Pozostali bracia posiadali inne dobra, a posługiwali się zamiennie nazwiskiem Gryżyński lub innymi nazwiskami pochodzącymi od osad: Brenna, Jaszkowa i Osieczna. Później po bezpotomnie zmarłym Przybysławie Gryżyńskim miejscowości te straciły związki z Gryżyną.

W średniowieczu oprócz lokalnej szlachty wspomniano także inne osoby związane z Gryżyną. W 1356 odnotowano Tyczka kmiecia gryżyńskiego, świadka w procesie sądowym. W 1428 Macieja owczarza. W 1366 Bogumiła z Gryżyny pisarza, który sporządził dominikankom poznańskim dokument dotyczący sołectwa w Donatowie. W 1372 Mikołaja z Gryżyny profesora lub profesa franciszkanina wysłanego przez papieża Grzegorza XI na Węgry.

W 1413 starosta generalny wielkopolski wraz z sędziami polubownymi doprowadził do ugody pomiędzy stronami sporu terytorialnego rozgraniczając Gryżynę należącą wówczas do syna Jana Gryżyńskiego Borka oraz jego braci ze wsiami Wonieść z Gniewowo należącymi do klasztoru lubińskiego.