W 1314 biskup poznański Domarad Grzymała przeznaczył wspomnianą fundację na nową prebendę kanoniczną, a w 1403 biskup poznański Wojciech Jastrzębiec przekazał ją wikariuszom katedry poznańskiej.
W 1391 Maciej z Iłowca toczył spór sądowy z Hamplem z Karśnic, Dobiesławem Bodeckim z Bucza] i Włostem z Grzybna, którzy zapłacić mieli karę zwaną „niestane”. W 1393 odnotowany został Mikołaj, Miczek Iłowiecki z Iłowca, stryj Świętosława z Iłowca Małego. W 1395 wspomniano jako świadka Piotra, Pietrasza Iłowieckiego z Iłowca domniemanego ojca Świętosława.
W licznych zapisach sądowych wspomniano także w latach 1396-1435 Świętosława, Święszka Iłowieckiego z Iłowca Wielkiego oraz z Iłowca Małego, a także m. in. z Pecny. Pełnił on funkcję zastępcy wicesędziego w Kościanie w 1404, a w 1405 był wicesędzią w kościańskim. W 1408 był zastępcą starosty generalnego Wielkopolski w Kościanie (łac. „loco capitanei”). W latach 1415-1419 pełnił funkcję wicesędziego w Kościanie. Był też ostatnim znanym kasztelanem karz. W latach 1413-1334, asesorem sądowym w Kościanie w latach 1412-1413, 1416 i 1421. W 1395 sąd nałożył na poddanych Świętosława Iłowieckiego karę za kradzież owiec i baranów ludziom z miasta Śremu. W 1396 sąd uwolnił Świętosława z Iłowca od kary za kradzież.