Historia Wieś starosłowiańska o układzie owalnicy z prostokątną nawsią. Istniała już w XII w., kiedy jest wspomniana jako własność Piotra Włostowica, który oprócz Jankowa posiadał też Wierzbno i Oławę. Piotr Włostowic przekazał następnie Janków wraz z Wierzbnem klasztorowi Najświętszej Maryi Panny na Piasku we Wrocławiu należącemu do kanoników regularnych św. Augustyna i już w 1173 lub 1177 r. Janków wraz z 13 poddanymi jest wspomniany jako własność klasztoru.
W pierwszej połowie XIII w. we wsi zostali osiedleni tkacze walońscy. W 1244 r. wieś uzyskała lokację na prawie niemieckim, otrzymując ją od księcia śląskiego Bolesława II Rogatki na prośbę opata wrocławskiego klasztoru na Piasku Witosława.Zientara 1975, s. 360 W tym samym roku wieś miała powierzchnię 33 łanów, z czego 28 były łanami czynszowymi, 4 należały do sołtysa wsi, a jeden stanowił "widmut". W 1332 r. jest wspomniane imię sołtysa wsi, czyli Wilhelma, syna Lambinusa. Inny syn Lambinusa, Jakub, posiadał karczmę w Jankowie. W 1334 r. po raz pierwszy wzmiankowany jest kościół we wsi, który od 1589 r. był kościołem filialnym parafii w Wierzbnie.