Wiadomo, że w 1711 roku przez dobra klucza wiewióreckiego przeszły wojska moskiewskie i Kozacy, a także zdarzyły się większe pożary, co miało wpływ nie tylko na dochody właścicieli, ale i na życie miejscowej ludności. Po śmierci Aleksandra Dominika Lubomirskiego, w 1720 roku, jego majątek wraz z kluczem wiewióreckim przejmuje siostra Marianna, żona Pawła Karola Sanguszki ,,Odtąd klucz ten wchodzi do dóbr sanguszkowskich”.

"Kolejną falę zniszczeń przyniosły lata 1733-1735, a w latach 1768-1769 i w następnych konfederacja barska” Dla mieszkańców klucza wiewióreckiego nastają ciężkie czasy, toczą się spory pomiędzy wysuwającymi pretensje do poszczególnych dóbr właścicielami, dzierżawcy nakładają coraz większe ciężary na chłopów, ponadto w pobliżu walki staczają konfederaci barscy. „Walki z wojskami rosyjskimi toczą się aż sześć lat. Moskale osadzili się na dłuższy czas w Dębicy. Między innymi najcięższe boje toczyli konfederaci nad Wisłoka, w okolicach Przecławia, Rzemienia, a także w okolicach Pilzna „. W 1772 roku rozpoczął się trwający 146 lat okres zaboru austriackiego. Po pierwszym rozbiorze pojawiają się nowe obciążenia mieszkańców wsi w postaci poboru do wojska w 1787 roku w Jazwinach jest 118 domów i 710 mieszkańców. Nasila się również proces rozczłonkowania klucza wiewióreckiego.