Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była wsią szlachecką należącą do polskiej szlachty z rodu Jurkowskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1435 miejscowość leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 znajdowała się w parafii Czerwony Kościół (obecnie to Czerwona Wieś).
Pierwsze zachowane zapisy historyczne z lat 1389-1391 pochodzą z ksiąg sądowych i odnotowują pana Jurkowskiego w sporze z Mikołajem Pałuką mieszczaninem poznańskim o 4,5 grzywny. Jurkowski w tej sprawie zapłacił karę.
W latach 1395-1420 odnotowany został Janusz Jurkowski syn Jurgi z Jurkowa, który w 1414 był asesorem sądu w Kościanie. Nosił on herb Leliwa, a jego matka pochodziła ze szlacheckiego rodu Krakwicz. W 1395 Janusz pozwany został do sądu przez kmiecia Jakuba Srokę z Piechanina o zabrany mu majątek, 13 grzywien oraz uwięzienie jego żony. W 1401 Janusz Jurkowski (nazwany tutaj Januszem z Kurowa) dowodził przy pomocy świadków, że nie zabrał kamienia granicznego z granicy pomiędzy Jurkowem a Osiekiem. W 1406 Janusz był w sporze ze Zdzichną Bylęciną o Bylęcin (obecnie to Stary Belęcin) oraz o zboże. W sporze zastąpiła go (łac.