Kalinów (niem. Kalinow, 1936-1945 Blütenau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie.
Historia W 1910 r. w Kalinowie mieszkało 460 osób, w tym 422 mówiących językiem polskim, 38 językiem niemieckim. Głównym źródłem utrzymania ludności było rolnictwo.
W wyborach komunalnych z listopada 1919 roku oddano wszystkie 38 głosów na listę polską, uzyskując komplet 9 mandatów. Podczas plebiscytu na Górnym Śląsku z 20 marca 1921 r. spośród 269 uprawnionych do głosowania (w tym 37 emigrantów) głosowało za Polską 70, za Niemcami – 190 osób.
Podczas III powstania śląskiego, 7 maja 1921 roku, Kalinów został zajęty przez baon tarnogórski Romana Koźlika z Podgrupy „Bodgan”. Wieś stanowiła siedzibę sztabu tegoż związku taktycznego. Od 21 maja Kalinów znalazł się na linii frontu. 23 maja siły polskie przeprowadziły nieudany atak z rejonu Kalinowa na Ligotę Dolną. Około 2.00 w nocy 30 maja trzy kompanie 3. baonu Freikorps Oberland uderzyły na Kalinów i posuwały się dalej drogą przez las w stronę dworca kolejowego w Szymiszowie. W trakcie tego natarcia wzmocniono walczące oddziały niemieckie baonem szturmowym „Heinz”, który ruszył na północ z Niwek, osłaniając lewe skrzydło (od zachodu) atakujących, a z prawej flanki (od wschodu) podobne zadanie otrzymały dwie kompanie 2.