baonu Oberlandu kierujące się na Rożniątów. Celem drugiej grupy było odcięcie oddziałów polskich w Kalinowie. 31 maja wieś została zajęta przez 3. baon mjra Siebringhausa z Freikorps Oberland. Walki o Kalinów z oddziałami polskimi były bardzo zacięte. Z jednej kompanii 3. baonu Oberlandu zginęło sześciu oficerów. Oddziały niemieckie nie brały jeńców z wyjątkiem żołnierzy alianckich – do niewoli wzięto jednego francuskiego oficera i pięciu towarzyszących mu żołnierzy walczących po stronie polskiej. Walcząca pod Kalinowem kompania Mikulczyce z Pułku Zabrzańskiego pod dowództwem Wincentego Gawlika straciła 38 powstańców, większość z nich nie poległa podczas walki, ale została stracona dopiero po wzięciu do niewoli, co ustalono na podstawie wyglądu zwłok pochowanych koło domu miejscowego gajowego. Na terenie Kalinowa walczył sławny z okrucieństwa oddział pod dowództwem Beppo Römera. Zbiegły z niewoli niemieckiej Piotr Wiencek zeznał, iż został zaprowadzony do dworu w Kalinowie, gdzie kazano mu poznawać ludzi z Mikulczyc „lecz wszyscy byli tak strasznie pobici, że nikogo nie było można rozpoznać”. W odwecie za akt zbrodni dokonany na wziętych do niewoli powstańcach baon R. Koźlika, wycofując się z Kalinowa, wysadził w powietrze miejscowy pałac.