W 1436 kapituła katedry poznańskiej uchwaliła, aby kanonik poznański, magister Strzeszek z Ułanowa i Łagiewnik po dokonaniu z prokuratorami kapituły obliczeń kosztów swych podróży na sejmiki ziemskie jakie odbywał w interesach kapituły poznańskiej, potrącił sobie należność z czynszów wsi Kicin.
14 marca 1454 odnotowano, że prepozyt poznański sprzedał stóg żyta młynarzowi Stanisławowi z Nadolnego Młyna stojącego na rzece Główna przed jej ujściem do Warty, pod Poznaniem. Sprzedał go Wawrzyńcowi i Stanisławowi z Zawad obecnej dzielnicy miasta Poznania, solidarnie za 3 grzywny, które zapłacić mieli na św. Michała.
Z 1512 pochodzi zapis sugerujący skandal obyczajowy we wsi. Wawrzyniec niegdyś pleban w Kicinie pod karą pozbawienia beneficjów, zobowiązał się do oddalenia kucharki Agnieszki, co do której był podejrzany. Według zachowanej XVI wiecznej notatki miał ani w swym domu jej nie utrzymywać, ani z nią nigdzie nie jeździć.