Otrzymali także strumień zwany Stawisko płynący przy wsi. W ramach obowiązków sołtysi mieli służyć na koniu wartości co najmniej dwóch grzwien. Ponieważ prawo magdeburskie, na którym została lokowana wieś, było prepozytowi nieznane, przeto zastrzegł wszystko, co dotyczyło korzyści pańskiej. W dokumencie zapisano, że miejscowi kmiecie mieli mu oddawać dziesięcinę snopową na polu w ramach, której mieli uiszczać z każdego łana po 10 groszy oraz w naturze po dwie kury, 15 jaj, a w ramach usług dostarczać do dworu prepozyta w Poznaniu 3 wozy drewna, a także 3 razy w roku orać na jego polu.
W 1420 imiennie wymieniono sołtysa wsi Stanisława. W 1423, według zachowanej kopii z lat 1488-1492, Kicin należał do uposażenia prepozytury katedry poznańskiej. Miejscowi kmiecie z 30 łanów wiejskich płacili kiedyś po 10 szer. groszy, ale w momencie zapisu płacili po 18 skudów, z czego połowę w szer. groszy. Z trzech karczm wiejskich płacono po 10 skudów, a młyn zbożowy zwany „Czerwonym Młynem” płacił po 3 grzywny.