początkowo opactwa cystersów w Paradyżu, a później opactwa cystersów w Obrze.
W 1257 książę wielkopolski Przemysł I zezwolił cystersom paradyskim z Paradyża na lokowanie na prawie niemieckim szeregu wsi w tym m.in. wsi Kiełpiny. W 1259 książę wielkopolski Bolesław Pobożny rozstrzygnął spór Ikona palatyna legnickiego oraz Michała z synami Iwona, Chrostlą i Janem o dziedzictwo wsi Kiełpin, leżącej w kasztelanii zbąszyńskiej. Przysądził je ostatecznie Ikonowi oraz Michałowi. W 1287 kolejny książę wielkopolski Przemysł II zatwierdził nadanie wsi Kiełpiny cystersom oberskim, dokonane przez Michała kasztelana wrocławskiego oraz jego brata Mironka, palatyna legnickiego uwalniając ją jednocześnie od wszystkich innych powinności.
Od 1380 Kiełpiny podlegały pod parafię w Siedlcu. W 1431 miejscowość leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.