W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Kiełpiny należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim. Kiełpiny należały do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiły część majątku Obra, który należał do Dziembowskiego. Według spisu urzędowego z 1837 roku Kiełpiny liczyły 360 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 40 dymów (domostw).
W XIX wieku miejscowość liczyła 365 mieszkańców w 51 domach, z czego 85 było wyznania ewangelickiego, a 280 katolickiego. W okolicach Kiełpina odkryto dawne miejsca pochówku (cmentarzyska pogańskie z urnami w 3 różnych miejscach).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Zabytki W Kiełpinach znajduje się zabytkowy zespół dworski i folwarczny, na który składają się: dwór z 1861 roku, kryty dachem naczółkowym, park o pow. 0,80 ha i brama wjazdowa z II poł. XIX wieku, zabudowania folwarczne: spichlerz i obora z końca XIX wieku oraz hydrofornia z 1930 roku.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Kiełpiny w Słowniku historyczno-geograficznym ziem polskich w średniowieczu (online).
Kategoria:Siedlec (gmina) Kategoria:Wsie opatów obrzańskich (województwo poznańskie)