Kopiec narożny dzielący Kiełpiny, Powodowo oraz Niałek znajdował się koło dąbrowy zwanej Zapust Niałecki, stąd granica biegła drogą do Wolsztyna i dalej obok łąki za Karczmarskim Kątem, przez rolę U Gugowego Kąta do pola Michaleczki, które należało do Powodowa i oznaczało granicę tej wsi z Kiełpinem. Dalej granica biegła przez drogę z Powodowa do Kiełpina, przez las zwany Gęsta Miedza, przez łąkę zwaną Krzewis, przez Marków Kąt do kopca na łące sołtysa z Kijakowa, leżącej za lasem zwanym Ognikowo. Łąka ta leżała przy łące pana Powodowskiego gdzie kończyły się granice Kiełpin. W 1558 w opisie granic Powodowa wymieniono nowy kopiec ścienny dzielący tę wieś od Kiełpiny.
Pod koniec XVI wieku miejscowość była wsią duchowną, własnością opata cystersów w Obrze i leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247..